Author: martitrosyanmeline

A private conversation

Last week I went to the theatre. I had a very good seat. The play was very interesting. I did not enjoy it. A young man and a young woman were sitting behind me. They were talking loudly. I got very angry. I could not hear the actors. I turned round. I looked at the man and the woman angrily. They did not pay any attention. In the end, I could not bear it. I turned round again. ‘I can’t hear a word!’ I said angrily.

‘It’s none of your business,’ the young man said rudely. ‘This is a private conversation!’

Questions

1. Where did the writer go last week?
2. Did he enjoy the play or not?
3. Who was sitting behind him?
4. Were they talking loudly, or were they talking quietly?
5. Could the writer hear the actors or not?
6. Did he turn round or not?
7. What did he say?
8. Did the young man say, ‘The play is not interesting.’ or did he say, ‘This is a private conversation!’ ?

Breakfast or lunch

It was Sunday. I never get up early on Sundays. I sometimes stay in bed until lunch time. Last Sunday I got up very late. I looked out of the window. It was dark outside. ‘What a day!’ I thought. ‘It’s raining again.’ Just then, the telephone rang. It was my aunt Lucy. ‘I’ve just arrived by train,’ she said. ‘I’m coming to see you.’

‘But I’m still having breakfast,’ I said.

‘What are you doing?’ she asked.

‘I’m having breakfast,’ I repeated.

‘Dear me,’ she said. ‘Do you always get up so late? It’s one o’clock!’

Questions

1. Does the writer always get up early on Sundays, or does he always get up late?
2. Did he get up early last Sunday, or did he get up late?
3. Who telephoned then?
4. Had she arrived by train, or had she come on foot?
5. Was she coming to see him or not?
6. Did he say, ‘I’m still having breakfast’, or did he say, ‘I am still in bed’?
7. Was his aunt very surprised or not?
8. What was the time?

Please send me a card

Postcards always spoil my holidays. Last summer, I went to Italy. I visited museums and sat in public gardens. A friendly waiter taught me a few words of Italian. Then he lent me a book. I read a few lines, but I did not understand a word. Every day I thought about postcards. My holidays passed quickly, but I did not send any cards to my friends. On the last day I made a big decision. I got up early and bought 37 cards. I spent the whole day in the room, but I did not write a single card!

1. Do postcards always spoil the writer’s holidays or not?
2. Where did he spend his holidays last summer?
3. What did he think about every day?
4. Did he send any cards to his friends or not?
5. How many cards did he buy on the last day?
6. Where did he stay all day?
7. Did he write any cards or not?

An exciting trip

I have just received a letter from my brother, Tim. He is in Australia. He has been there for six months. Tim is an engineer. He is working for a big firm and he has already visited a great number of different places in Australia. He has just bought an Australian car and has gone to Alice Springs, a small town in the centre of Australia. He will soon visit Darwin. From there, he will fly to Perth. My brother has never been abroad before, so he is finding this trip very exciting.

Questions

1. What has the writer just received from his brother, Tim?
2. Is Tim an engineer, or is he a doctor?
3. How long has he been in Australia?
4. Has he already visited many places or not?
5. Where is he now?
6. Has Tim ever been abroad before or not?
7. Is he enjoying his trip very much or not?

No wrong numbers

Mr James Scott has a garage in Silbury and now he has just bought another garage in Pinhurst. Pinhurst is only five miles from Silbury, but Mr Scott cannot get a telephone for his new garage, so he just bought twelve pigeons. Yesterday, a pigeon carried the first message from Pinhurst to Silbury. The bird covered the distance in three minutes. Up to now, Mr Scott has sent a great many requests for spare parts and other urgent messages from one garage to the other. In this way, he has begun his own private ‘telephone’ service.

Questions

1. Where has Mr Scott opened his second garage?
2. Where is his first garage?
3. How far away is Silbury?
4. Can Mr Scott get a telephone for his new garage or not?
5. What has he bought?
6. In how many minutes do they carry messages from one garage to other?

Percy Buttons

I have just moved to a house in Bridge Street. Yesterday a beggar knocked at my door. He asked me for a meal and a glass of beer. In return for this, the beggar stood on his head and sang songs. I gave him a meal. He ate the food and drank the beer. Then he put a piece of cheese in his pocket and went away. Later a neighbour told me about him. Everybody knows him. His name is Percy Buttons. He calls at every house in the street once a month and always asks for a meal and aglass of beer.

Questions

1. Has the writer just moved to a house in Bridge Street or not?
2. Who knocked at her door yesterday?
3. Did he sing songs, or did he ask for money?
4. What did the writer give him in return for this?
5. What is the beggar’s name?
6. Does he call at every house once a week or once a month?

An old saying says, “Laughter is the best medicine. ” One person who certainly would have agreed with this is Norman Cousins.

Norman Cousins was the editor of magazine called Saturday Review for almost forty years. He also wrote and spoke about world peace and anti-nuclear and anti-war issues, travelling to many different countries to share his ideas.

In the 1960s, after returning to the United States from a busy and tiring trip to Europe, Mr. Cousins got sick. He discovered he had a rare disease, known as ankylosing spondylitis, that caused the joints between his bones to become stiff.

In less than a week after he got back, he could not stand. Every move that he made was painful. He was not able to sleep at night. The doctors told Mr. Cousins that they did not know how to cure his problem and he might never get over the illness. Mr. Cousins, however, refused to give up hope.

Mr. Cousins thought that the illness could be caused by unhappy thoughts. He did not want to take medicine to cure himself. Instead, he felt that happy thoughts or laughter might cure his illness.

He began to experiment on himself while still in the hospital by watching Comedy shows on television. Mr. Cousins quickly found that ten minutes of real laughter during the day gave him two hours of pain-free sleep at night.

Deciding that the doctors could not help him, Mr. Cousins left the hospital and checked into a hotel room where he could continue his experiments with laughter. For eight weeks , Mr. Cousins rested in the hotel room watching comedy shows on television, reading amusing books, and sleeping whenever he felt tired. Within three weeks, he felt well enough to take vacation to Puerto Rico where he began running on the beach for exercise.

After a few months, Mr. Cousins was able to carry on his work. He had laughed himself back to health.

1. Who was Norman Cousins?
2. What was the name of his magazine?
3. When did he return to the United States?
4. When did he get sick?
5. What was the name of his disease?
6. What did the doctors tell him?
7. What did he decide to do?
8. What kind of experiments did Mr. Cousins begin to do when he realise that doctors could not cure him?
9. How long did it take from him to get over his illness completely?
10. What was the result of the treatment?

Ոչ ոք չի կարող հստակ սահմանում տալ ազատությանը, քանի որ յուրաքանչյուրս տարբեր կերպ ենք ընկալում և պատկերացնում այն։ Ազատություն ասելով՝ հասկանում եմ, որ կարող եմ անել այն ամենը ինչ ճիշտ եմ համարում, բայց օրենքի սահմաններում։ Մենք պետք է ունենանք ազատ խոսքի, մեր կարծիքը արտահայտելու իրավունք։ Չենք կարող ասել, որ գոյություն ունի լիովին ազատություն։ Նաև չենք կարող ասել, որ լիովին ազատությունը լավ ազդեցություն կունենա մարդկության վրա։ Մի պահ պատկերացնենք աշխարհ, որտեղ չկան օրենքներ։ Պարզապես քաոս կլիներ։ Մարդիկ կանեին այն ամենը ինչ ցանկանում են, չէին մտածի դրանց հետևանքների մասին և չէին պատժվի դրանց համար։ Այսպիսով՝ լիակատար ազատությունը վատ ազդեցություն կունենա մարդկանց համար։

Երեխաների ազատություն

Այս պարագայում լիակատար ազատությունը ճիշտ չէ, բայց երեխաներին ամբողջովին «փակ» պահելը նույնպես սխալ է։ Փոքր տարիքից երեխային պետք է սովորեցնել հասկանալ իր սխալը։ Իմ կարծիքով՝ երեխային խփելը, վիրավորելը և նրա վրա զայրանալը սխալ է։ Այդպես երեխան կսկսի վախենալ և չվստահել իր ծնողներին։ Կան երեխաներ, որ իրենց սխալը ուղղելու փոխարեն հակառակն են անում։ Այսպիսով՝ երեխային իր սխալից ետ պահելու ամենալավ միջոցը՝ իր սխալի հետևանքները բացատրելն է։

Ըստ իս՝ շատ ճիշտ խոսքեր են։ Իսկապես մարդկային շփումը կարելի է համարել շքեղություն, քանի որ բոլորս տարբեր ենք և յուրաքանչյուրի հետ պետք է տարբեր կերպ շփվել։ Արդյոք բոլո՞րն են օգտվում այդ շքեղությունից, կարծում եմ՝ ոչ։ Եթե բոլորը հասկանային այդ շքեղության իմաստը, ավելի քիչ վեճեր կլինեին։ Մարդիկ կփորձեին լսել և հասկանալ միմյանց։ Յուրաքանչյուրս տարբեր կերպ ենք ընկալում մարդկանց ասածը։ Ոմանք փորձում են նայել այլ մարդկանց տեսանկյունից, իսկ ոմանք հասկանում են այնպես, ինչպես իրենց է հարկավոր։ Իմ կարծիքով՝ երկրորդ խմբին պատկանող մարդիկ սխալ են, բայց, ցավոք, հասարակության մեծ մասն այդպիսին է։

Հիմա, երբ կա համացանց, մարդիկ սկսել են ավելի քիչ շփվել միմյանց հետ։ Մեր օրերում, իրոք, մարդկային շփումը շքեղություն է։ Յուրաքանչյուրս, հասկանալով դա, կփորձենք ավելի շատ շփվել մեր հարազատների և մեր շրջապատի մարդկանց հետ։

Այսպիսով՝ ֆրանսիացի բանաստեղծ և գրող Անտուան դը Սենտ Էքզյուպերին շատ ճիշտ և դիպուկ սահմանել է մարդկային շփում հասկացությունը։

1.Դո՛ւրս գրել հոդակապ ունեցող բառերը։
Հյուրախաղ, շաքարավազ, տնամերձ, օձաձուկ, լայնարձակ, մրգահյութ,
փորձանոթ, հողագունդ, արծաթագործ, լուսարձակ, նախշազարդ, ալրաղաց,
հայազգի, ծաղկափոշի, նույնարմատ, ծառատունկ, լողավազան, հորդաբուխ,
քարածուխ, գառնարած, մեղվաբույծ, ժամագործ, դիմաքանդակ, ծաղկաման,
սալահատակ, հորդառատ, մեծարժեք, միջանցիկ, եռավանկ, լեռնաշխարհ,
դրամարկղ, կավահող, երկանդամ, քաղցրահամ, սրատամ, ժպտադեմ,
հիշարժան, շաքարաման, գորգագործ, զովաշունչ, ցուցահանդես, քարանձավ,
ջրագռավ, լուսամուտ, զբոսավայր, հացաթխում։
 2. Կազմե՛լ արև, լույս, հող, ջուր, նկար արմատներով
բաղադրված 5-ական բարդություն:

արև-արևելք, արևմուտք, արևապաշտություն, արևաշող, արևահամ

լույս-լուսամուտ, լուսադեմ, լուսերես, լուսատու, լուսեղեն

հող-հողատարածք, հողամաս, հողագործ, հողաշինություն, հողագիտություն

ջուր-ջրաման, ջրծաղիկ, ջրաչափ, ջրցան, ջրաշխարհ

նկար-լուսանկար, դիմանկար, գծանկար, գունանկար, գեղանկարչություն

 3. Դո՛ւրս գրել երկու արմատից և մեկ ածանցից կազմված
բառերը (բառի մեջ կարող է լինել նաև հոդակապ)։
Մտավորականություն, առաջնորդ, ապառիկ, բացահայտ, գնողունակություն,
գրանցում, շաբաթօրյակ, դասական, երկընտրանք, եկամտաբերություն,
ընկերություն, երկկողմանի, տանտիրուհի, պարտավորություն, գծագրական, խտրականություն, կենսագործունեություն, կանխավճար, մրցակցություն,
ֆիրմային, ողնաշարավոր, ձեռնարկատիրություն, սահմանափակություն,
շուկայական, ճանապարհաշինական վերավաճառք, աշխատաժամանակ,
տնտեսագիտություն, տնտեսություն, կանխակալ:
 4.Առանձին սյունակներով դո՛ւրս գրել հնչյունափոխված
բաղադրիչ ունեցող և չունեցող կրկնավոր բարդությունները։ Կազմե՛լ 6
նախադասություն՝ երեքում գործածելով հնչյունափոխված, իսկ մյուս երեքում՝
չհնչյունափոխված բաղադրիչով բարդություն։
Բարակ-մարակ, հեռու-հեռու, արագ-արագ, աման-չաման, պարապ-սարապ,
քուլա-քուլա, առոք-փառոք, տեղ-տեղ, մանր-մունր, զույգ-զույգ, փոքր-մոքր, փայլուն-փայլուն, խումբ-խումբ, մարդ-մուրդ։

Հնչյունափոխված բաղադրիչ ունեցող բարդություններ-բարակ-մարակ, աման-չաման, պարապ-սարապ, առոք-փառոք, մանր-մունր, փոքր-մոքր, մարդ-մուրդ։

Չհնչյունափոխված բաղադրիչ ունեցող բարդություններ-հեռու-հեռու,արագ-արագ, քուլա-քուլա, տեղ-տեղ, զույգ-զույգ, փայլուն-փայլուն,խումբ-խումբ։

1.Նա մի փոքր-մոքր աղջիկ էր, որը ուներ երկար և շեկ մազեր։

2.Տղան պարապ-սարապ ման էր գալիս ։

3.Ամբողջ սենյակում մանր-մունր իրեր էին թափված։

4.Մարդիկ խումբ-խումբ հեռացան դահլիճից։

5.Հեռու-հեռվում երևում էր մարդկանց մի մեծ խումբ։

6.Նա լացակումած և արագ-արագ դուրս եկավ սենյակից։

5. Կազմե՛լ տրված կաղապարներին համապատասխան բարդություններ։

• Արմատ-հոդակապ-արմատ-վերջածանց-տնտեսագիտություն
• նախածանց-արմատ-վերջածանց-դժգոհություն
• արմատ-հոդակապ-արմատ-վերջածանց-գծագրություն
• արմատ-արմատ-աղաման
• արմատ-վերջածանց-վերջածանց-գրականություն
• նախածանց-հոդակապ-արմատ-նախալեզու
• արմատ-հոդակապ-արմատ-գունանկար

 6. Տպագիր կամ էլեկտրոնային մամուլից դո՛ւրս գրել առնվազն 20 հապավում, դասակարգե՛լ ըստ տեսակների (տառային, բառամասային, խառը) և գրե՛լ ամբողջական: 

Տառային- ՄԱԿ-Միավորված ազգերի կազմակերպություն, ՀՀ- Հայաստանի Հանրապետություն, ՌԴ- Ռուսաստանի Դաշնություն, ԱՄՆ- Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, ԱԺ-Ազգային ժողով, ՈՒԳԸ-ուսանողական գիտական ընկերություն, բուհ-բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, հէկ-հիդրոէլեկտրակայան, ջէկ-ջերմաէլեկտրակայան, աէկ-ատոմային էլեկտրակայան ։

Բառամասային- ուսմասվար-ուսումնական մասի վարիչ, դասղեկ-դասարանի ղեկավար, ժողտնտխորհ-ժողովրդական տնտեսության խորհուրդ, ժողկոմխորհ-ժողովրդակամ կոմիսարների խորհուրդ։

Խառը- անտառտնտեսություն-անտառային տնտեսություն, զինբժիշկ-զինվորական բժիշկ, շինհրապարակ-շինարարական հրապարակ, Քանաքեռհէկ- Քանաքեռի հիդրոէլեկտրակայան։

1.Գտնե՛լ մեկ արմատ և երկու ածանց ունեցող բառերը (բառի մեջ կարող է լինել նաև հոդակապ)։ Կազմե՛լ նախադասություններ՝ գործածելով այդ բառերը։
Լուսանկարչական, տեսականորեն, գրահրատարակչական, հացթուխ,
ծովեզրյա, դարբնություն, բարեհամբույր, ատաղձագործ, մանրանկարչություն,
հրուշակագործ, վերաբաշխում, գիտականորեն, անօգնական, բազմություն,
տգիտություն:

1.Տեսականորեն, Հայաստանում հնարավոր են գունավոր հեղափոխություններ, բայց պրակտիկորեն` ոչ:

2.Պաշտպանության նախարարությունում կադրերի վերաբաշխում կատարվեց։

3. Գիտականորեն ապացուցված է, որ մարդը ունի 46 քրոմոսոմ։

4. Տգետ մարդը համարվում է անօգնական։

5.Աշխարհի կեսից ավելին տառապում է տգիտությամբ։

2. Գտնե՛լ մեկ արմատից և մեկ ածանցից կազմված բառերը:
Հայեցակարգ, մետաղյա, բացառիկ, ասեղնագործություն, հաշվեկշիռ,
որսորդ, պողպատե, ձուլակաղապար, հնություն, ժամանակահատված,
արժեիջեցում, նվիրում, միջազգային, գունեղ, իրականություն, ընդհանրացում,
հարթակ, խտրականություն, մեղմորեն, միջնակարգ, շարժուն, ներգաղթյալ,
մենաշնորհ, միջուկ, բուսականություն։
 3. Առանձին սյունակներով դուրս գրե՛լ նախածանց,
վերջածանց, ինչպես նաև թե՛ նախածանց, թե՛ վերջածանց ունեցող բառերը։
Անհայտ, խնձորենի, անմտություն, հակաթույն, մթերային, տգեղ,
վերահաշվում, անհոգաբար, կաղնուտ, անհավատալի, միլիոնավոր, չկամ,
ցուցանակ, արտապատկեր, ենթավարպետ, գերադաս, կղզյակ, հարակից,
հայրական, ներգրավում, տրամագծորեն, անհարմար, ապաշնորհ, դժգոհություն,
հավաքածու, լսարան, համատեղություն, ծիծաղելի, անթիվ, մորթեղեն, միտք։

Նախածանց- անհայտ, հակաթույն, տգեղ, չկամ, արտապատկեր, ենթավարպետ, գերադաս, հարակից, անհարմար, ապաշնորհ, անթիվ։

Վերջածանց- խնձորենի, մթերային, կաղնուտ, միլիոնավոր, ցուցանակ, կղզյակ, հայրական, տրամագծորեն, հավաքածու, լսարան, ծիծաղելի, մորթեղեն, միտք, համատեղություն։

Ե՛վ նախածանց, և՛ վերջածանց- անմտություն, վերահաշվում, անհոգաբար, անհավատալի, ներգրավում, դժգոհություն։

Գեղանկարչությունը կերպարվեստի տեսակ է։ Ինչպես և արվեստի մյուս տեսակները, գեղանկարչությունը ստեղծում է մարդու, բնության, առարկաների, պատմական և հասարակական երևույթների գեղարվեստական պատկերներ։ Գեղանկարչության բազմաթիվ ստեղծագործություններ ունեն փաստա-ինֆորմացիոն արժեք։ Գեղանկարչությունը օգտվում է գույնի, գծանկարի, կոմպոզիցիայի, ռիթմի, լույսի և ստվերի ընձեռած հնարավորություններից, որոնք նպաստում են հարթության վրա վերակենդանացնել իրականությունը, ստեղծել ծավալի ու տարածության պատրանք, հոգեբանական կերպարներ, կենդանի ու անշունչ առարկաներ՝ ստատիկ ու շարժուն վիճակներում։ Գեղանկարչությունը ձևավորում է մարդու գեղագիտական ճաշակը։ Տարբերում են գեղանկարչության մի շարք տեսակներ։ Օրինակ՝ պատմական, կենցաղային, անիմալիստական և այլն։ Գեղանկարչության հիմնական արտահայտչամիջոցը գույնն է։ Կազմակերպված և իմաստավորված գույնը՝ կոլորիտը, ոչ միայն տալիս է ռեալ իրականության գունապատկերը, այլև օժտված է զգայական ներգործության մեծ ուժով։

Պատմություն

Գեղանկարչությունը առաջացել է դեռևս ուշ քարի դարում։ Պահպանվել են ժայռապատկերներ, որոնք կատարված են հողաներկերով։ Արևելքի հնագույն երկրներում և Ամերիկայում գոյություն է ունեցել մոնումենտալ գեղանկարչություն։Միջին դարերի Արևմտյան Եվրոպայում, Բյուզանդիայում, Ռուսաստանում, Հայաստանում, Վրաստանում զարգացել է հիմնականում եկեղեցական, կանոնացված գեղանկարչություն (որմնանկարչություն, սրբանկարչություն, մանրանկարչություն, խճանկար, վիտրաժ)։ Մ.թ․ 1-ին հազարամյակում Առաջավոր և Միջին Ասիայում, Հնդկաստանում, Չինաստանում, Ցեյլոնում մեծ վերելք է ապրել մոնումենտալ գեղանկարչությունը, իսկ Միջագետքում, Իրանում, Հնդկաստանում, Միջին Ասիայում՝ դեկորատիվ հարթապատկերային մանրանկարչությունը։ Գեղանկարչությունը մեծ վերելք է ապրել Վերածննդի դարաշրջանում։ 

Նկարչությունը ինձ համար առանձին աշխարհ է։ Ինքս շատ եմ սիրում նկարել։ Իմ կարծիքով՝ գեղանկարչության մեջ իրենց գործերով առանձնանում են Հովհաննես Այվազովսկին և Վան Գոգը։ Նրանց գործերը տարբերվում են այլ նկարիչների գործերից։ Այվազովսկին թեև միայն ծով է նկարել, բայց միևնույն է ինձ համար ամեն նկար իր առանձնահատկությունը ունի։ Իմ ամենասիրելի կտավը Այվազովսկու նկարներից «Իններորդ ալիք»-ն է։

Վան Գոգը շատ յուրահատուկ նկարիչ էր։ Նա նկարել է աշխարհը այնպես, ինչպես ինքն էր տեսնում։ Հենց այդպես էլ նա տարբերվում է այլ նկարիչներից։ Նրա նկարներից իմ ամենասիրելի կտավները «Աստղալից գիշեր»-ն ու «Ինքնադիմանկար` վնասված ականջով»-ն են ։