A Marta le encantaba jugar fútbol, y siempre era la primera en ser elegida por los chicos cuando armaban equipos. Su mama no podia pagar sus estudios , asi que Marta solia vender fruta en el mercado para ayudar a su familia. En su tiempo libre, jugaba futbol en las calles.
Un dia , cuando Marta tenia catorce años, una famosa entrenadora de futbol la vio jugando con un grupo de chicos: su velocidad, su gran control y su potente zurda la impresionaron. En ese momento supo que Marta se convertiria en una campeona y la ayudo a unirse al club de futbol Vasco da Gama.
Pese a su talento, Marta no tuvo una carrera facil en Brasil, pues el futbol se sigue considerando un juego de hombres y no se invierte mucho en los equipos de mujeres. A los diecisiete años, Marta decidio aceptar una oferta y trasladarse a Suecia. Ahi gano varios titulos de liga y un record de cinco premios consecutivos de la FIFA , el organismo rector de todas las federaciones de futbol, como Jugadora Mundial del Año.
Los agiles movimientos de sus pies y sus goles apasionantes ganaron el apodo Pele de saias (Pele con faldas) en honor al mejor jugador de todos los tiempos, pero ella no le prestaba mucha atencion a eso. Fue capitana del equipo nacional de Brasil y, vistiendo su caracteristica camiseta amarilla con el numero 10, lo llevo a ganar dos medallas de plata en los Juegos Olimpicos.
Marta fue nombrada Embajadora de Buena Voluntad de las Naciones Unidas por su papel en la promocion de la equidad en el deporte.
-Me enorgullece saber que niñas y niños me ven como un ejemplo-dijo.
Մարթան սիրում էր ֆուտբոլ խաղալ, և միշտ առաջինն էր, ում տղաները թիմեր հավաքելուց ընտրում էին: Մայրը չէր կարող վճարել ուսման համար, ուստի Մարթան շուկայում մրգեր էր վաճառում՝ իր ընտանիքին օգնելու համար: Ազատ ժամանակ դրսում ֆուտբոլ էր խաղում:
Մի օր, երբ Մարթան տասնչորս տարեկան էր, ֆուտբոլի հայտնի մարզիչը տեսավ նրան այն ժամանակ, երբ խաղում էր մի խումբ տղաների հետ։ Նրա արագությունը, մեծ հսկողությունը և ձախակողմյան հզոր ձեռքը տպավորություն թողեցին նրա վրա: Այդ պահին նա հասկացավ, որ Մարթան կդառնա չեմպիոն և օգնեց նրան միանալ «Վասկո դա Գամա» ֆուտբոլային ակումբին:
Չնայած իր տաղանդին, Մարթան Բրազիլիայում հեշտ կարիերա չուներ, քանի որ ֆուտբոլը դեռ համարվում է տղամարդկանց խաղ և կանանց թիմերում մեծ ներդրում չէր կատարվում: Տասնյոթ տարեկանում Մարթան ընդունեց մի առաջարկ, ըստ որի՝ տեղափոխվեց Շվեդիա: Այնտեղ նա շահեց տարբեր լիգաների տիտղոսներ և գրանցեց ՖԻՖԱ-ի հինգ անընդմեջ մրցանակների ռեկորդ ՝ բոլոր ֆուտբոլային ֆեդերացիաների կառավարման մարմին, որպես տարվա համաշխարհային խաղացող:
Ոտքերի արագաշարժ շարժումներն ու նրա գոլերը վաստակեցին Պելե դե սաիաս մականունը`ի պատիվ բոլոր ժամանակների լավագույն խաղացողի, բայց նա այդքան էլ ուշադրություն չդարձրեց դրան: Նա Բրազիլիայի հավաքականի ավագն էր և, հագնելով 10-րդ համարի դեղին մարզաշապիկը, ստիպեց նրան նվաճել երկու արծաթե մեդալ Օլիմպիական խաղերում:
Մարթան նշանակվել է ՄԱԿ-ի բարի կամքի դեսպան ՝ սպորտում արդարության խթանման գործում ունեցած դերի համար:
«Ես հպարտ եմ, որ օրինակ եմ ծառայում աղջիկներին ու տղաներին», – ասաց նա:
Մելինե Մարտիրոսյան 