Category: Գրականություն

Բավական հետաքրքիր պրոցես է

Ընտրեցի այս հոդվածը, քանի որ այն հիմա կատարվող իրադարձությունների մասին է։ Հոդվածից հատկապես շատ դուր եկավ այս հատվածը՝

Ամփոփելով խոսքս՝ ասեմ, որ բավական հետաքրքիր պրոցես է, բարդ, արդյունավետ, կարևոր, փորձառատ… Եվ անհամեմատ կարևոր էր այս ամենը այն տեսակետից, որ պետք է այս բազան, այս հիմքը ունենալ, պահել հետագայի համար։ Միշտ չէ, որ էսպես է լինելու, բայց մենք չգիտենք, թե ինչքան է էս ամենը շարունակվելու, այդ իսկ պատճառով մենք պետք է հնարավորինս կարողանանք օգտագործել փորձը, հիմնվել փորձի վրա և հիմնվելով դրա վրա, ունենալով այդ վերլուծությունը՝ առաջ գնալ։

Իրոք, մենք չգիտենք, թե այս ամենը ինչքան է շարունակվելու, երբ է ավարտվելու, և երբ ենք մենք վերադառնալու մեր հին կյանքին, երբ ենք վերջապես տեսնելու մեր ընկերներին, հարազատներին։ Շատ բարդ է հիմա մեզ համար, բայց պետք է համակերպվենք և շարունակենք ինքնակրթվել ու զարգանալ։ Պետք է քայլենք առաջ։ Չէ՞ որ, այնքան ժամանակ ունենք։ Կարելի է ասել անսահմանափակ։ Մի պահ պատկերացնենք, որ այս բարդ շրջանում հայտնվեին անցյալի մարդիկ, երբ չկային համացանցը, բջջային հեռախոսները։ Որքա՜ն բարդ կլիներ նրանց համար։ Ամբողջովին կտրված աշխարհից, շփում միայն ընտանիքի անդամների հետ։ Պատկերացնելով այդ ամենը՝ հասկանում եմ, թե որքա՜ն լավ վիճակում ենք գտնվում մենք։ Թեև ոչ ֆիզիկապես, բայց շփվում ենք արտաքին աշխարհի հետ, խոսում ենք մեր ընկերների, հարազատների հետ։ Անգամ այս առցանց դասերը։ Հրաշալի է, չէ՞։

Մի պահ մտածում եմ, միգուցե սա մեզ համար հնարավորություն է, որի ժամանակ կարող ենք անել այն ամենը, ինչը չենք կարողացել կամ ժամանակ չենք գտել անելու։ Միգուցե հնարավորություն է, որ բացահայտենք մեզ։ Ինչու՞ ոչ։ Ունենք ժամանակ փորձելու նորը կամ խորացնելու և զարգացնելու հինը։ Մեծ հնարավորություն․․․ Պետք է օգտվենք դրանից։

Հոդվածը այստեղ։

Կրթությունն աշխարհում. Ֆրանսիա

Ինչու՞ ընտրեցի հենց այս հոդվածը։ Պատասխանը պարզ ու հասարակ է։ Ֆրանսիա՜։ Սիրում եմ թե՛ երկիրը, թե՛ նրա տեսարժան վայրերը, թե՛ մարդկանց։ Միշտ երազել եմ լինել այնտեղ, շրջել փողոցներով ու հիանալ երկրի յուրահատուկ գեղեցկությամբ, որով շատ-շատերի սրտերը գրավել է։ Հոդվածը շատ հետաքրքիր ու ուսուցանող էր։ Այնքա՜ն նոր տեղեկություններ իմացա Ֆրանսիայի կրթական համակարգի մասին, որոնց մասին մինչ այս չգիտեի։ Ֆրանսիան այս ասպարեզում էլ ինձ շատ զարմացրեց ու հիացրեց։ Այնտեղ սովորելու ցանկություն առաջացավ մոտս։ Էհհ՜։ Հուսամ երազանքներս մի օր իրականություն կդառնան։ Կային շատ առավելություններ, որոնք շատ երկրների համար կարող են դառնալ օրինակ, իրենց երկրի կրթկան համակարգը բարելավելու համար։ Այդ թվում նաև մեր երկրի։ Ինձ դուր եկավ այն, որ այնտեղ հանգստի օրերը չորեքշաբթին և կիրակին են։ Ըստ իս՝ դա ավելի հարմար է։ Այնտեղ երեխաներին շատ չեն ծանրաբեռնում, դասերի ընթացքում կա երկու ժամանոց հանգիստ, ինչը երեխաներին ժամանակ է տալիս լիցքաթափվելու, հանգստանալու, ճաշելու։

Եթե քեզ նույնպես հետաքրքրեց այս թեման, ապա հոդվածը կարող ես գտնել այստեղ։

Ինձ շատ դուր եկավ «Կարևորում եմ» հոդվածը։ Այդ պատճառով ընտրեցի այն և կփորձեմ ներկայացնել իմ տեսակետը, վերլուծել հասկացածս։

Այստեղ կառանձնացնեմ ինձ ամենից շատ դուր եկած հատվածները, տողերը։

Չէ՞ որ քո նպատակը  ոչ միայն խնդիրը լուծելը կամ այն ընտրելն է, այլև  իրական կյանքում սերտորեն փոխկապակցված հնարավորինս շատ հայեցակետեր բացահայտելն է։ Չէ՞ որ  յուրաքանչյուր նախագիծ յուրօրինակ և անվերջ է, քանի որ խնդիրները վերացական հասկացություններ չեն, այլ վերցված են իրականությունից։ 

Ամեն բացվող օրվա հետ մի նոր աշխարհ ես բացահայտում՝ քո, քեզ շրջապատող սովորողների աշխարհը: Այն  քո առաջ բացում է մեծ հնարավորություններ ու մեկտեղ խիստ պահանջկոտությամբ ստիպում օգտվել այդ հնարավորություններից, ժամանակից հետ չմնալ, շարժվել առաջ,  ճանապարհին բացահայտել քեզ, քո սովորողներին, ձեր հնարավորությունները, ոգևորվել դրանից ու կրկին շարունակել առաջ շարժվել՝ բացահայտելու նորը, ավելի հետաքրքիրը: Քեզ ազատություն է տրված, դու ես արարիչը, դու ես մտածում, փնտրում, գտնում մի քանի լուծումներ, փորձում, մեկ-մեկ սայթաքում, նորից վեր բարձրանում, նորից փորձում, նորը փորձում…

Ինչու՞ ընտրեցի հենց այս հոդվածը։ Պատասխանեմ շատ կարճ ու հստակ։ Քանի որ այստեղ ներկայացված էր իմ շրջապատը, առօրյան, սովորողների հետաքրքրությունները։ Քանի որ այն շատ հոգեհարազատ էր ինձ։ Ինձ հատկապես շատ դուր եկավ այս տողը․«խնդիրները վերացական հասկացություններ չեն, այլ վերցված են իրականությունից»։ Եվ այո՛, շատ ճիշտ է։ Յուրաքանչյուր խնդիր վերցված է իրականությունից, իրական կյանքից և բոլորն էլ ունեն իրենց տրամաբանական լուծումները։ Չնայած՝ շատերը հեշտ լուծվող են, շատերը՝ ոչ։ Ըստ իս՝ մենք որքան բարդ խնդիր ենք լուծում, այնքան ավելի շատ ենք սկսում ճանաչել աշխարհը, կյանքը։ Երբեք չպետք է հանձնվենք, չպետք է կանգնենք խնդրի առաջ ու ասենք, որ չենք կարող։ Պետք տանջվենք և վերջնականապես հասնենք մեր երազանքին, մեր նպատակին։ Ամեն օր մենք նոր աշխարհ ենք բացահայտում։ Երբեմն նորը լինում է դաժան, անհասկանալի, խճճված։ Բայց քանդելով այդ խճճված կծիկը, գտնելով սկիզբը և վերջը, այն դառնում է մեզ համար դյուրին ու ըմբռնելի։

• Կարդում ենք Վահան Տերյան
• Բառարան «Իմ Տերյան»
• Վահան Տերյանի մասին

• Ձմեռ (թարգմանություն)
• Տղան Քրիստոսի տոնածառի հանդեսին. Ֆյոդոր Դոստոևսկի
• Marta Vieira da Silva (futbolista)
• Բոբիի անունից(վերլուծություն)
• Ժամանակ
• Ի՞նչ է ընկերությունը
• Մենակություն
• Անտուան դե Սենտ Էկզյուպերի «Աղոթք»

Հեղինակը պատմվածքի մեջ Աստծուց խնդրում է մի փոքր ուժ, համբերություն, չափավորություն և զսպվածություն։ Խնդրում է սովորեցնել իրեն իր կյանքի ժամանակը ճշգրիտ տնօրինելու և փոքրիկ քայլերով առաջ շարժվելու արվեստը։ Խնդրում է, որպեսզի պահպանի իրեն այն միամիտ հավատից, որ կյանքում ամեն ինչ հարթ չի կարող ընթանալ։ Կյանքում լինում են ձախողումներ, անհաջողություններ, դժվարություններ և պարտություններ։ Սակայն պետք չէ հետ կանգնել, այլ միշտ պետք է շարժվել առաջ։ Ժամանակի ընթացքում ամեն ինչ կհարթվի։ Կարևորը երբեք պետք չէ վախենալ սխալվելուց կամ պարտվելուց։

Պատմվածքը ինձ շատ դուր եկավ։ Այն շատ իմաստալից, հետաքրքիր և ուսուցանող էր։ Հեղինակը կարծես խորհուրդներ էր գրում։ Պատմվածքի հիմնական իմաստն այն է, որ միշտ քայլենք առաջ, ապրենք ներկա պահին, այլ ոչ թե ապագայի երազանքներով։

Հավանաբար յուրաքանչյուրս գոնե մեկ անգամ մեր կյանքի ընթացքում բախվել ենք միայնությանը: Շատերն ասում են, որ դա վատ է ազդում մարդու վրա: Բայց արդյո՞ք այդպես է: Հիմա փորձենք դա պարզել:

Նախ պետք է թվարկեք այն պատճառները, որոնք ստիպում են մարդկանց իրենց միայնակ զգալ: Դրանք շատ են: Ամենատարածվածը դավաճանությունն է, արտաքին աշխարհից մեկուսացումը և ծուլությունը: Այստեղ ամեն ինչ պարզ է: Դավաճանությունից հետո մարդը վախ է զգում ցանկացած հարաբերություններ կառուցելուց: Մարդը արտաքին աշխարհից մեկուսանում է, քանի որ մենակության մեջ ավելի լավ է իրեն զգում, քան որևէ մեկի հետ:

Իմանալով այս պատճառները կարելի է եզրակացութուն անել: Առաջինը բացասական է, քանի որ մարդը ստիպված մենակ է մնում: Նա չունի այնպիսի մարդ, որի հետ կարող է անկեղծանալ։ Դա ճնշող է և հաճախ կարող է հանգեցնել դեպրեսիայի առաջացման: Բայց մի մոռացեք դրական կողմի մասին: Յուրաքանչյուր ոք ժամանակի ընթացքում հոգնում է մեծ խմբերից և աշխույժ խնջույքներից: Ցանկանում է մենակ մնալ: Հանգստանալու և մտքերը հավաքելու անհրաժեշտություն է լինում:
Ուրեմն ի՞նչ է միայնությունը: Դանդաղ սպանող հիվանդություն, թե՞ պարզապես հանգստություն: Կարծում եմ ՝ բոլորը պետք է ինքնուրույն պատասխանեն այս հարցին: Անձամբ ես կարծում եմ, որ դա կախված է իրավիճակից:

Աղբյուրը

«Ընկեր», «ընկերանալ», «ընկերություն»: Ձեր կարծիքով ի՞նչ իմաստ կա այս բառերի մեջ: Կարո՞ղ եք հստակ սահմանել այս հասկացությունները:

Կյանքում յուրաքանչյուրս էլ բախվում ենք ընկերությանը: Երբ մարդն ունի իսկական ընկերներ, դա մեծապես ազդում է, թե որքան երջանիկ նա իրեն կզգա: Բայց, ցավոք, երբեմն ընկերության քողի տակ թաքնված են լինում կեղծ հարաներություններ և երբեմն ՝ արդյունքում, մարդը խորը հիասթափություն է ապրում: Մեզանից յուրաքանչյուրի համար շատ կարևոր է ընկերությունը այլ տեսակի հարաբերություններից տարբերելը, և դրա համար նախ պետք է իմանաք, թե որն է իսկական ընկերությունը:

Եթե յուրաքանչյուրս հասկանանք, թե ինչ է ընկերությունը, ապա դա կօգնի մեզ լինել լավ ընկեր, հուսալի ընկերներ և ամուր ընկերություն ունենալ:

Աղբյուրը