Category: Գրականություն

Ըստ բառաքանակի կամ ըստ բառահոդվածի ծավալի բառարանները լինում են ընդարձակ կամ լիակատար, և համառոտ բառարան։ Ըստ գործնական լինում են դպրոցական բառարան, նաև՝ առձեռն բառարան, տեղեկատու բառարան։ Ըստ գիտական մշակվածությամբ՝ ակադեմիական բառարան. երբ սա արտահայտում է նաև գրական լեզվի նորմավորվածությունը՝ նորմատիվ բառարան։ Ակադեմիական բառարանը բացատրական բառարանի տարատեսակ է, որտեղ բացատրությունների հիմքում ընկած են լինում բառային երևույթների գիտական քննությամբ վերհանված նորմաները: Բնորոշվում է բառի նշանակության մանրամասն բացատրություններով և գրական վկայություններով, հոմանիշների, ոճերի ընդգրկմամբ, բառապաշարային շերտերի ու քերականական նշումներով: Ըստ լեզուների ընդգրկման՝ միալեզվյան բառարան, եթե վերաբերում է մեր լեզվի բառամթերքին, երկլեզվյան բառարան, եթե վերաբերում է երկու լեզուների բառամթերքին, բազմալեզվյան բառարան, եթե բառամթերքը շատ լեզուների է վերաբերում։ Վերջին երկու տիպի բառարանները սովորաբար թարգմանական բնույթի են լինում։ Կան նաև՝ համեմատական բառարան, զուգադրական բառարան և այլն։ Ըստ բառամթերքի բնույթի, բառահոդվածի կառուցվածքի ու բովանդակության, ինչպես նաև նպատակաուղղվածության՝ բառարանները բաժանվում են երկու խմբի՝ լեզվական (լեզվաբանական, բանասիրական) բառարաններ և հանրագիտական բառարաններ։ Լեզվականները լինում են՝ բացատրական, բառակազմական, դարձվածաբանական, համանունների, հանգարան կամ հանգաբառարան, հապավումների, հոմանիշների, հեղինակային, պատմական, ստուգաբանական, ուղղագրական, ուղղախոսական, թարգմանական, օտար բառերի և այլն։ Հանրագիտական տիպի բառարաններ են՝ հանրագիտարանները, մասնագիտական բառարանների մեծ մասը, կենսագրական բառարանները, անձնանունների բառարանների մեծ մասը և այլն։ Կան և այդ երկու տիպի բառարանների սկզբունքների համադրման դեպքեր։ Սա հատկապես լինում է մասնագիտական որոշ բառարաններում, անձնանուններում ու ճյուղային առանձին բառարաններում և այլն։ Ըստ բառապաշարային ընդգրկման՝ գրաբարյան, միջինհայերենյան, բարբառագիտական (գավառական), աշխարհաբարյան, հեղինակային (գրողի լեզվի), անձնանունների, հոմանիշների, համանունների, հականիշների, նորաբանությունների, հնաբանությունների, օտար բառերի, մասնագիտական (տերմինաբանական)։Ըստ լեզվական միավորների տիպի՝ արմատական, դարձվածաբանական, քերականական, հապավումների և այլն։Ըստ գլխաբառերի (բառացանկի) դասավորության՝ այբբենական, փնջային (ըստ ազգակից արմատների), շրջուն (օրինակ, հանգաբառարանները)։ Ստեղծվում են նաև վիճակագրական բառարաններ։ Նշված հիմունքները բացարձակ չեն. կան և դրանց համակցումները։ Բառարանագիրները հաճախ ղեկավարվում են համակցված սկզբունքներով. օրինակ, դպրոցական բառարանը կարող է լինել համառոտ կամ ընդարձակ, ուղղագրական կամ ուղղախոսական և այլն։

Բոլորս էլ գիտենք, որ Թումանյանը իր ստեղծագործություններում շատ է օգտագործել ժողովրդական բառեր և բառակապակցություններ։ Ես, վերցնելով «Գիքորը» պատմվածքը, փորձելու եմ դուրս բերել այնտեղի բոլոր ժողովրդական բառերն ու բառակապակցությունները։ Բայց սկզբում մի փոքր պատմեմ պատմվածքի մասին և ներկայացնեմ նրա սյուժեն։

«Գիքորը» Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներից է։ Պատմվածքը Հայֆիլմում էկրանավորվել է երկու անգամ՝ 1934 և 1982 թվականներին։ Հովհաննես Թումանյանի որդին՝ Արտավազդ Թումանյանը, «Գիքորը» պատմվածքը վերածել է պիեսի և բեմադրել Դսեղում, որին ներկա է եղել նաև Հովհաննես Թումանյանը։

Սյուժեն՝

Համբոն տղային՝ Գիքորին, տանում է քաղաք, որ աշխատի, «մարդ դառնա»՝ հույս ունենալով, որ որդին հնարավորինս կօգնի ընտանիքին։ Գիքորը սկզբում աշխատում է բազազ Արտեմի տանը, սակայն մի շարք անախորժություններից հետո նրան տանում են աշխատելու խանութում։ Օտար միջավայրում միայնակ մնացած գյուղացի տղան չի կարողանում անհրաժեշտ պատշաճությամբ կատարել իր վրա դրված պարտականությունները, ինչի պատճառով բազմիցս պատժվում է։ Նրան տանջում է նաև հայրենի գյուղի ու ընտանիքի կարոտը։

Ժողովրդական բառուբանը

Կռիվ էր ընկել, գործի տա, մարդ դառնա, քորփա, աշխարք, գցիլ, լալիս, տանըցիք, մին էլ, շալակ, անց էին կենում, ապի, իսկի, ղոնախ, սամովար, տախտ, ջահել, թեյ շինել, էնտեղ, մտքումը դնել, ղարկել, թինկը տված, չիբուխ քաշել, մարդ շինել, թանգություն, թավլաչի, բազար, բիձա, հրամանք, ծառա տալ, դուքան, բաժին տալ, բազազ, աշկերտ, դրուստ, ախար, խազեին, բաց արած, ամա, ջուխտ, կռնից, քուռ, հալալ, դարդ, գրիլ-կարդալ, նստիլ-վերկանալ, շկոլում, էլել, ջոկել, մտիկ անել, ղարիբ, բուխարի, փեչ, կալ, հո, կալսել, եղ, մածոն, փետ, վա, ղոչաղ կաց, պրիստավ, բաս, վախտ, դես-դեն, քոռ ու փուչ անել, կտորտանք, քարթուն, թերմացք, թինկը տված, չթեր, թաբախ, սիրտդ շուռ մի բեր, կոխած, ընչի, հիմի, հողեմ ձեր գլուխը, խաթա, ժաժ, կըլի, դեդի, չոտկ, քիքի, տաշտիցը, փեշ, հանդ, աղբր, քամ ընկնել, աչք ածել, գտնիլ, կիսեփ, անց կենալ, քրքվել, մաշել, դուրս անել, դեսից-դենից, թանգ, հուպ տալ, գետինը մտնել, խամ, աստոծ, քաշ գալ, խալխ, վախեց, ղոնախ, մուշտարիներ, ծառս լինել, պար ածել, ճիպոտ, մեյմուն, լածիրակ, քու, կլուբ, գուբերնատ, վռազ, տապ անել, ծիկրակել, էստի համեցեք, բռնոթի, բաղո, ջափեն, զոռով, գռոշ, օքմի, քվոր, գեղ, աղավարի, իստակ, խալիչ, ճարել, տկլոր, տեղներս նեղա, մանեթ, դարդ, վըրով, օճորք, ապսպրեց, հրեն։

«Սասնա ծռեր»-ը հայ ժողովրդի ազգային էպոսն ու դյուցազնավեպն է։ Էպոսի հիմնական գաղափարը հայ ժողովրդի հերոսական պայքարն էր թշնամու դեմ։ Էպոսը կազմված է չորս ճյուղերց՝  «Սանասար և Բաղդասար», «Մեծ Մհեր», «Սասունցի Դավիթ», «Փոքր Մհեր»։ Այս չորս սերունդը միմյանց հետ կապված են ազգակցական կապով՝ պապ, որդի և թոռ։

Էպոսը ժողովրդի կողմից ստեղծված բանավոր մեծածավալ ստեղծագործություն է, որտեղ արտահայտվում են տվյալ ժողովրդի ձգտումները, երազանքները, պատմությունը։ «Սասնա ծռեր» վիպերգի մասին առաջին անգամ հիշատակել են պորտուգալացի ճանապարհորդները։ Էպոսը առաջին անգամ գրի է առել Գարեգին Սրվանդձտյանը, որը 1874 թվականին տպագրվել է «Սասունցի Դավիթ» կամ «Մհերի դուռ» վերնագրով։ Երկրորդ պատումը գրի է առել Մանուկ Աբեղյանը, որը 1878 թվականին տպագրվել է « Դավիթ և Մհեր » վերնագրով։ Էպոսում պատկերվում է 8-10-րդ դարերի հայ ժողովրդի ազգային ազատագրական պայքարը արաբական տիրապետության դեմ։ Էպոսի ճյուղերը սկսվում են նախերգական հատվածներով, որտեղ օղորմի է տրվում տվյալ ճյուղի գլխավոր հերոսներին։ Հայ գրողներից էպոսը մշակել են Հովհաննես Թումանյանը, Ավետիք Իսահակյանը, Եղիշե Չարենցը, Նաիրի Զարյանը և այլք։ 1939 թվականին էպոսի հազարամյակի պատվին 60 պատումներից կազմվեց այսօրվա համահավաք բնագիրը։ 1964 թվականին աշխարհի էպոսների միջազգային մրցույթում «Սասնա ծռեր» վիպերգը գրավեց առաջին տեղը։

«Սանասար և Բաղդասար»

Ըստ ավանդության՝ Ծովինարը դուրս է գալիս զբոսնելու։ Ծարավի զգացումը խեղդում էր գեղեցկուհուն և դեպի երկինք ուղղված նրա աղերսով ժայռի միջից վճիտ աղբյուր է բխում։ Աղբյուրի ջուրը մոգական կարողություններ ուներ և դրա շնորհիվ Ծովինարը հղիանում է։ Ծնվում է երկու դյուցազուն՝ Սանասարն ու Բաղդասարը։ Կարճ ժամանակում նրանք մեծանում ու հզորանում են և ուղևորվում են այն աղբյուրի մոտ, որտեղից կյանք էին ստացել։ Այնտեղ Մարութա Բարձրիկ Սուրբ Աստվածածինը Սանասարին է հանձնում Թուր Կեծակին և Քուռկիկ Ջալալին։ Ծովի ջրում Սանասարը ձեռք է բերում ահռելի ուժ։

Շուտով նրանք կառուցում են մի ամրոց և բնակեցնում դրա հարակից տարածքները։ Քաղաքի անունը դնում է մի ծերունի։

Դուք էն սասուն քարեր ինչպե՞ս հաներ եք էն վերին տեղ,
Ու քարե սան սուն եք զարկե. Էս տո՛ւն շեք շինե դուք.
Ապա սասուն մ’եք շինե։ Վա՜, քանի սասուն բերդ մի.Էս տուն չէ, էս սասուն է։
Սանասար ասաց.— Բա՛վ է, պապիկ, Էլ ձեն մի՛ հանի. էլ անուն մի՛ դնի։ Ա՛յ պապի, անուն դրվավ.
Անուն էղավ Սասուն։ Քանց էդա ավել ի՞նչ անուն։
Որ դու ասիր՝ սասուն քարեր, քարե սանսուն եք զարկե.
Մեր բերդի անուն էղավ Սասուն, Սասուն,
Մեր տան անուն՝ Սասնա տուն։

«Մեծ Մհեր»

Սանասարն ամուսնանում է Քառսուն-Ճուղ-Ծամ Դեղձուն-Ծամի հետ։ Սանասարն ու Դեղձունն ունենում են երեք որդի՝ Մհերը, Օհանը և Վերգոն։ Մհերը հոր նման ահռելի ուժ ուներ։ Մեծ Մհերը հայտնի է առյուծի հետ մենամարտով։ Ըստ ավանդության՝ նա երկու կես է անում Սասնա աշխարհ ներխուժած առյուծին։ Այդ պատճառով ժողովուրդը նրան անվանում է «Առյուծաձև» կամ «Առյուծ Մհեր»։

 «Սասունցի Դավիթ»

Էպոսի երրորդ ճյուղում Մեծ Մհերի և Արմաղանի ամուսնությունից ծնվում է Դավիթը՝ էպոսի գլխավոր հերոսը։ Մեծ Մհերը և Արմաղանը մահանում են։ Դավիթը ավելի հզոր և ահռելի ուժ ուներ։

Դավթի և Մըսրա Մելիքի մենամարտը

Դավիթը որոշել էր վերակառուցել Մարութա Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Մըսրա Մելիքը, իմանալով այդ մասին, զորք է հավաքում և գալիս Դավթի դեմ պատերազմելու։ Դավիթը Թուր Կեծակիի հարվածով երկու կես է անում Մըսրա Մելիքին և ազատում ժողովրդին նրա լծից։

«Փոքր Մհեր»

Դավիթը ամուսնանում է Խանդութ խանումի հետ։ Ամուսնությունից հետո Դավիթը մեկնում է Գյուրջիստան և այնտեղ մնում յոթ տարի։ Խանդութը որդի է ունենում և նրա անունը դնում Մհեր։ Մհերը, չափահաս դառնալով, որոշում է գտնել հորը, սակայն ճանապարհին նրանք հանդիպում են և միմյանց չեն ճանաչում։ Հայր և որդի սկսում են մենամարտել։ Մենամարտի ընթացքում Դավիթը անիծում է որդուն։

Անմա՜հ ըլնես, անժառա՜նգ

Մհերը ամուսնանում է Գոհարի հետ, սակայն մնում է անժառանգ։ Հողն այլևս չի դիմանում Մհերի ոտքերի տակ և նա փակվում է Ագռավաքար ժայռի մեջ։

Քանի աշխարք չար է,
Հողն էլ ղալբցեր է,
Մեջ աշխարքին ես չեմ մնա։
Որ աշխարք ավերվի, մեկ էլ շինվի,
Եբոր ցորեն էղավ քանց մասուր մի,
Ու գարին էղավ քանց ընկուզ մի,
Էն ժամանակ հրամանք կա,
որ էլնենք էդտեղեն։

Ակուտագավա Րյունոսկեն ճապոնացի գրող, ճապոնական նոր գրականության ներկայացուցիչ էր։ Ռյունոսկե Ակուտագավան ծնվել է 1892 թվականին մարտի 1-ին, կաթի վաճառական Տոսիձո Նիիհարայի ընտանիքում։ Երբ Ռյունոսկեն 10 տարեկան էր, նրա մայրը հոգեբուժարանում ինքնասպան է լինում։ Դրանից հետո նրան որդեգրում է մորեղբայրը։ Նրանց ընտանիքը ավանդապաշտ էր և իրենց նախնիներից շատերը գրողներ և գիտնականներ էին: Ռյունոսկեն այստեղ ծանոթանում է միջնադարյան գրականության հետ, նաև հին դարերի նկարչության հետ: Ակուտագավայի առաջին ստեղծագործությունները արդեն հաջողություն են բերում նրան։ Նրան մեծ ճանաչում են բերում «Ռասյոմոնի դարպասները», «Քիթ», «Դժոխքի տանջանքները» պատմվածքները։ 1916 թ-ից նա անգլերեն է դասավանդում ուսումնարաններից մեկում։ Այդ տարիներին գրում է Յասուկիտիի մասին պատմածքաշարը՝ «Ձկան շուկա», «Ստեղծագործություն», «Ա-բա-բա-բա-բա» և այլն։ Ակուտագավան նաև ուներ նյարդային խանգարումներ, որը նրան փոխանցվել էր թերևս մորից։ Չնայած առողջական վատ վիճակին նա այդ տարիներին է գրում իր լավագույն ստեղծագործություններից մեկը՝ «Թավուտում» պատմվածքը (1922)։ Կյանքի վերջին տարիները Ակուտագավան ունենում է ծանր նյարդային ապրումներ։ Նրան հետապնդում են ինքնասպանության մասին մտքեր, ինչի մասին գրված է նրա «Ապուշի կյանքը», «Ատամնավոր անիվներ» և «Նամակներ հին ընկերոջը» գրվածքներում։ 1927 թ. հուլիսի 24-ին ընդամենը 35 տարեկանում նա ինքնասպան է լինում ընդունելով «Բարբիտալ» դեղամիջոցի մեծ քանակություն։

Առաջին ինչուն Ֆաուստի մասին է, ով ամեն անգամ խնձորը տարբեր տեսանկյուններց էր տեսնում։ Սկզբում խնձորը իր համար «չարի և բարու իմացության պտուղն էր»:  Ապա նրա գիտակցության մեջ խնձորը միաձուլվեց «նատյուրմորտ»-ի, սննդի, փողի, տանջանքի գործիքի հասկացությանը։ Այս հատվածից հասկանում ենք, որ ամեն ինչ առաջին հայացքից կարող է խաբուսիկ թվալ։ Ամեն ինչին պետք է տարբեր տեսանկյուններց նայել, այնուհետև եզրակացություններ անել։

Երկրորդ ինչուն Սողոմոնի և Սաբայի մասին։ Սողոմոնը միայն մեկ անգամ էր տեսել Սաբային, բայց ամեն անգամ նրա անունը լսելիս հիացմունք էր ապրում։ Երբ նա իր կանանց, հարճերի և ծառաների հետ լռակյաց նստած էր մի սեղանի շուրջ, թագակիր գլուխը հակեց կրծքին և որոշ ժամանակ փակ աչքերով նստեց։ Հետո հանկարծակի գլուխը բարձրացրեց և սկսեց աշխույժ զրուցել և ծիծաղել, կարծես մոռացել էր Սաբայի՝ իր անպատասխան սիրո մասին։

Երրորդ ինչուն Ռոբինզոնի մասին է, ով ընտելացրել էր կապիկին, որովհետև ուզում էր տեսնել ինքն իր ծաղրանկարը։Այս հատվածը այն մասին է, որ յուրաքանչյուրս պետք է ինքներս մեզ կողքից նայենք։

«Տիգրան և Աժդահակ» վիպերգը գրի է առել Մովսես Խորենացին 5-րդ դարում։ Այդ ժամանակ հայոց թագավորը Տիգրանն էր, իսկ Մարաստանի թագավորը՝ Աժդահակը։ Հայոց ու մարաց պետությունները դաշնակիցներ էին համարվում: Սակայն Աժդահակին դուր չէր գալիս Տիգրանի ընկերությունը պարսիկ Կյուրոսի հետ։ Որոշում է պատերազմ սկսել Տիգրանի դեմ։ Պատերազմից առաջ Աժդահակը երազում տեսնում է իր կործանումը և փորձում է հաշտություն կնքել Տիգրանի հետ։ Կնքվում է պայմանագիր, ըստ որի Աժդահակը կնության է առնում Տիգրանի քրոջը՝ Տիգրանուհուն: Այդուհանդերձ Աժդահակը դավեր է նյութում ընդդեմ Տիգրանի։ Տիգրանուհու միջոցով դավադրությունը բացվում է։ Պատերազմ է սկսվում Տիգրանի և Աժդահակի միջև։ Տիգրանը սպանում է մարաց թագավորին և ազատում է քրոջը։

«Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ»-ը հայ ժողովրդական ավանդազրույց է, որը ձևավորվել է մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակում։ 5-րդ դարում այս ավանդազրույցը գրի է առել Մովսես Խորենացին։ Ըստ ավանդազրույցի հայոց արքան Արան էր, իսկ Ասորեստանի թագավորը՝ Նինոսը։ Նինոսի կինը՝ Շամիրամը, շատ եսասեր, ագահ, ինչպես նաև գեղեցիկ ու հմայիչ կին էր։ Շամիրամը խաբեությամբ դարձավ Ասորեստանի թագուհին և հրամայեց, որպեսզի սպանեն Նինոսին։ Իմանալով Արայի գեղեցկության մասին՝ ձգտում է տիրանալ նրան։ Ընծաներ է ուղարկում Արային, որպեսզի դառնա Ասորեստանի տիրակալը, սակայն Արան մերժում է։ Շամիրամը որոշում է զենքի ուժով հասնել իր նպատակին։ Նա պատվիրում է իր զորապետներին՝ ամեն կերպ ջանալ կենդանի պահել Արային։ Սակայն ճակատամարտում Արան զոհվում է։ Շամիրամը հրամայում է գտնել Արայի դիակը և բերել իր ամրոց։ Նա հույս ուներ, որ կարող էր վերակենդանացնել Արային, սակայն դիակը քայքայվում էր և Շամիրամը գաղտնի թաղում է Արային։ Նա լուր է տարածում, թե՝ Արալեզները դիակը լիզելով վերակենդանացրել են Արային։ Այդպես նա խաղաղեցնում է հայ ժողովրդին։                                                        

Այս ավանդազրույցը երկու տարբեր բնավորություններով հերոսների մասին է։ Այստեղ նկարագրվում է Արայի նվիրվածությունը իր ընտանիքին, կնոջը և ժողովրդին, իսկ մյուս կողմից՝ Շամիրամի եսասիրությունն ու ագահությունը։

Գրականություն

Սեպտեմբեր

Սեպտեմբեր, նոր դպրոց, նոր շրջապատ ու նոր ուսուցիչներ։ Ամեն ինչ նոր էր։ Կարելի է ասել, որ բախտս բերեց և ընկա լավ միջավայր, ձեռք բերեցի լավ ընկերներ ու ուսուցիչներ։ Տարին սկսեցինք կրկնությունից։ Վերհիշեցինք մեր անցածը։ Հիշում եմ գրականությանս առաջին վերլուծությունը (Ստեփան Զորյան․«Ջրհորի մոտ»(վերլուծություն))։ Ինձ համար նոր էր այս աշխատելու ձևը, բլոգները։ Բայց արագ հարմարվեցի։ Հետո վերհիշեցինք առասպելները, գրեցինք մեր կարծիքը, վերլուծություններ արեցինք։

• «Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ»(վերլուծություն)
• «Տիգրան և Աժդահակ»

Հետո ծանոթացանք Կոմիտասի գործերին և նախագծի ու պատումի տեսքով ներկայացրեցինք մեր անցածը, հասկացածը (Կոմիտաս)։ Ծանոթացանք նաև հայ հին և միջնադարյան գրականությանը։

• Սոցիալական քնարերգություն. Ֆրիկ
• Հայրեններ. Նահապետ Քուչակ
• Առակագրություն. Մխիթար Գոշ, Վարդան Այգեկցի
• Հայ հին և միջնադարյան գրականություն

Կարդացինք բազմաթիվ պատմվածքներ, գրեցինք մեր կարծիքը, վերլուծեցինք։ Դասարանում քննարկումներ արեցինք։

• Ճայերը։Իլիաս Վենեզիս(վերլուծություն)
• Ռաբինդրանաթ Թագոր«Անծանոթ աղջիկը»(վերլուծություն)
• Ակուտագավա Րյունոսկե «Երեք ինչու»(վերլուծություն)
• Վիլյամ Սարոյան «Ընկերների մեղքով»
• Վասիլի Շուկշին«Փեսաս մի բեռ ցախ գողացավ»

Այսպես ավարտեցինք առաջին ուսումնական ամիսը։ Սեպտեմբերը ինձ համար շատ ուսուցանող ու հետաքրքիր ամիս էր։

Հոկտեմբեր

Հոկտեմբերը սկսեցինք Չարլի Չապինից։ Գրեցինք իր նամակի վերլուծություն, ինչը ուղղված էր իր դստերը։ Նամակը շատ հուզիչ ու իմաստալից էր։ Բոլորին խորհուրդ եմ տալիս կարդալ (Չարլի Չապլինի նամակն իր դստերը)։ Հետո եկան գրաբարյան օրերը։ Գրաբարով գրված հոդվածները, տողերը և հետաքրքիր հատվածները թարգմանում էինք աշխարհաբար (Գրաբարյան օրեր։«Հաւատով խոստովանիմ…», «Հասկք»)։ Կարդացինք «Սասնա Ծռեր»-ը։ Գրեցինք մեր կարծիքը, վերլուծություն արեցինք («Սասնա ծռեր»): Սահյանական օրերը մոտեցան։ Ծանոթացանք Սահյանի կենսագրությանը, բանաստեղծություններին, հոդվածներին և այլն։ Գրեցինք վերլուծություններ (Նախագիծ «Իսահակյանական օրեր»): Գրեցինք նաև շարադրություն «Եթե չլիներ համացանցը» թեմայով։ Պատկերացրեցինք մեզ առանց համացանցի։

Նոյեմբեր

Նոյեմբերս սկսեց հետաքրքիր հանդիպումով։ Ունեցանք հետաքրքիր հանդիպում Մհեր Վրեժի Իսրայելյանի հետ։ Քննարկեցինք նրա պատմվածքները։ Ընտրեցինք այն, որը մեզ ամենից շատն էր դուր եկել և գրեցինք վերլուծություն (Նախագծային ուսուցման ստուգատես): Գրեցինք պատմվածքների վերլուծություններ (Անձրևի հեքիաթը(վերլուծություն)): Արեցինք Նախագիծ 《Նախշուն աշուն》 թեմայով։ Արեցինք նաև հետաքրքիր թարգմանություններ (Ոսկե աշուն):

Դեկտեմբեր

Դեկտեմբերը սկսեցինք պատմվածքների վերլուծություններից։

• Մեքսիկացին: Վիլյամ Սարոյան
• Հանս Քրիստիան Անդերսեն «Լուցկիներով աղջիկը»

Արեցինք նաև թարգմանություններ (Ձմեռ (թարգմանություն)): Եվ իհարկե կրկնեցինք և վերհիշեցինք մեր ամբողջ կիսամյակի անցածը։

Հունվար

Հունավարին նույնպես արեցինք բազմաթիվ վերլուծություններ, քննարկումներ, թարգմանություններ ու նախագծե։

Վերլուծություններ

• Տղան Քրիստոսի տոնածառի հանդեսին. Ֆյոդոր Դոստոևսկի
• Բոբիի անունից(վերլուծություն)
• Անտուան դե Սենտ Էկզյուպերի «Աղոթք»

Թարգմանություններ

• Ժամանակ
• Ի՞նչ է ընկերությունը
• Մենակություն
• Marta Vieira da Silva (futbolista) (նախագիծ)
• Ձմեռ (թարգմանություն)

Փետրվար

Փետրվարին ծանոթացանք բառարանի տեսակներին (Բառարանի տեսակները): Ծանոթացանք Վահան Տերյանի գրականությանը (Կարդում ենք Վահան Տերյան, Իմ Տերյանը): Տերյանի բանաստեղծություններից դուրս բերեցինք մեզ անծանոթ բառերը և գրեցինք բացատրությունները (Բառարան «Իմ Տերյան»): Հոդվածի վերլուծություն արեցինք (Վահան Տերյանի մասին): Սկսեցինք ծանոթանալ Թումանյանի գրականությանը։ Գրեցինք իր բանաստեղծությունների, պոեմների, հոդվածների մի շարք վերլուծություններ։

• Փարվանա
• Թմկաբերդի առումը
• Անուշ
• «Մի՞թե դժվար է» Հովհաննես Թումանյան
• Իմ Թումանյանը

Մարտ

Մարտը սկսեցինք Չարենցից։ Արեցինք նրա բանաստեղծությունների, հոդվածների, նրա վերաբերյալ ֆիլմերի վերլուծությունները։

• Տաղ անձնական
• Մորս համար գազել
• Լուսամփոփի պես աղջիկ
• Եղիշե Չարենց
• «Մահվան տեսիլ» ֆիլմը
• Իմ Չարենց

Արեցի թարգմանություններ (Valerie Thomas (թարգմանություն))։ Քանի որ արդեն ինքնամեկուսացած էի, գրեցի անկեղծ խոստովանություն, թե ինչ եմ անում, ինչով եմ զբաղվում կարանտինի ընթացքում (Ինքնամեկուսացման մեկ օր․անկեղծ խոստովանություն)։ Գրեցի հոդվածների վերլուծություններ Դպիրից (Սովորողների ընթերցարան․ «Դպիր»)։

Ապրիլ

Սկսեցին Սահյանական օրերը։ Արեցինք վերլուծություններ։

• ՀՈԳՆԵԼ ԵՄ ԱՐԴԵՆ
• Տար ինձ, ժամանակ
• ՀԱՅԱՍՏԱՆ ԱՍԵԼԻՍ
• Սահյանական օրեր

Եվս մեկ անգամ գրեցի հոդվածների վերլուծություններ Դպիրից (Սովորողների ընթերցարան․ «Դպիր», Սովորողների ընթերցարան․ «Դպիր»):

Հեըաքրքիր պատմվածքների վերլուծություններ արեցինք (Անդրե Մորուա | Մանուշակներ ամեն չորեքշաբթի): Գրեցինք մի նկարի պատմություն։ Ես ընրել էի Առնոլֆինի ամուսինների դիմանկարը (Մի նկարի պատմություն / Առնոլֆինի ամուսինների դիմանկարը): Արեցի մի շատ հետաքրքիր նախագիծ։ Սասնա Ծռերից ընտրեցի մի հատված և ձայնագրություն արեցի։ Հետաքրքիր նկարնրով վիդեո պատրացտեցի։ Ընտրել էի այն հատվածը, որտեղ Սանասարը և Բաղդասարը իրենց տան համար անուն էին փնտրում և դիմում են մի իմաստուն պապիկի (Սասնա Ծռեր․ Հատված «Սանասար և Բաղդասար»-ից):

Վիդեոյի միջոցով ներկայացրել եմ այն հատվածը, որտեղ իրենց շինած բերդին, քաղաքին անուն են դնում։

«Առնոլֆինի ամուսինների դիմանկարը» հոլանդացի նկարիչ, 15-րդ դարի Վերածննդի հայտնի ներկայացուցիչ Յան վան Էյքի նկարներից է: Այս ստեղծագործությունը Եվրոպայի գեղանկարչության մեջ առաջին հայտնի նկարն է, որտեղ պատկերված է ամուսնական զույգ։  1842 թվականից ցայսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում։ Համարվում է, որ նկարում պատկերված է վաճառական Ջովանի դի Նիկոլաո Առնոլֆինին ու նրա կինը։ Ենթադրվում է, որ նրանք իրենց իսկ տան մեջ են՝ Բրյուգգեում: Այս նկարը համարվում է Արևմտյան գեղանկարչության Հյուսիսային Վերածննդի դպրոցի ամենաբարդ մեկնաբանելի ստեղծագործություններից մեկը, իսկ նկարում պատկերված ամուսնական զույգի իսկության վերաբերյալ վեճերը ցայսօր էլ շարունակվում են: Այս նկարը նվիրել են Մարգարիտա Ավստրուհուն՝ Իսպանական Նիդերլանդների շտատհալտերին, ով ապրում էր Մեխելենում: Մարգարիտայի ունեցվածքի գույքագրման մեջ նույն թվականի հուլիսի 17-ին ֆրանսերենով նշված է՝

Կան որոշ հետազոտություններ, որոնք պնդում են, որ հայելու մեջ նկարիչը գաղտնի կերպով տեղավորել է նաև իր ինքնադիմանկարը:

Կարդացի Անդրե Մորուայի «Մանուշակներ ամեն չորեքշաբթի» պատմվածքը։ Այն շատ հուզիչ ու հետաքրքիր պատմություն է մի երիտասարդ աղջկա՝ Ջենիի, և նրա սիրո մասին։ Ջենին հայտնի և սիրված դերասանուհի, արտիստ էր։ Շատ երկրպագուներ ուներ։ Բայց բոլոր-բոլոր երկրպագուների մեջ տարբերվում էր մի երիտասարդ ուսանող, որը ամեն չորեքշաբթի մանուշակներ էր նվիրում Ջենիին։ Սկզբում աղջիկը այդքան էլ ուշադրություն չէր դարձնում տղային, քանի որ նրա նմանները շատ էին, որ ծաղիկներ էին նվիրում գեղեցկուհուն։ Սակայն նա տարբերվում էր մի բանով, որ շատ-շատ տարիներ անընդհատ, առանց դադարի չորեքշաբթի օրերը ամբողջովին նվիրում էր գեղեցկուհուն՝ ծաղկեփունջ գնելով և իր համերգներին հաճախելով։ Գեղեցկուհու համար կարծես սովորություն էր դարձել նրա այցելությունը։ Սովորական չորեքշաբթի էր և աղջիկը համերգից հետո, ինչպես միշտ շատ նվերներ էր ստանում, բայց ինչ որ բան այն չէր։ Այդ օրը չկար այն երիտասարդը։ Աղջիկը երկար ժամանակ սպասեց, բայց նա չեկավ։ Այդ օրվանից հետո Ջուլին այլևս տղային չտեսավ։ Այդ ժամանակ նա հասկացավ, թե որքան կարևոր էր այդ երիտասարդը իր համար։ Մի օր նա նամակ ստացավ անծանոթ տղամարդուց, որտեղ նա խնդրում էր, որպեսզի նրանք հանդիպեն։ Պարզվում է, որ անծանոթը երիտասարդի հայր էր և եկել էր տեղեկացնել, որ իր որդին, հույսը կորցնելով, որ աղջիկը երբևէ իրեն կսիրի, գնացել է բանակ և զոհվել է կռվում։ Ջուլին այնքան վատ էր զգում իրեն։ Չէ՞ որ նա արդեն սիրում էր այդ երիտասարդին։ Նա խոստացավ ինքն իրեն, որ մինչև կյանքի վերջ, ամեն չորեքշաբթի մանուշակներ է տանելու երիտասարդի գերեզմանին։

Ըստ իս՝ պատմվածքը նվիրվածության և մեծ սիրո մասին է։ Պատմվածքը ցույց է տալիս, որ պետք է գնահատենք մեզ շրջապատող և սիրող մարդկանց։ Չէ՞ որ հնարավոր է մի օր նրանք այլևս մեզ հետ չլինեն։ Եթե որևէ գործողություն վախենում ենք անել, բայց վստահ ենք, որ դա ճիշտ է, պետք է մոռանանք մեր վախերը և անենք այդ քայլը։ Հնարավոր է, որ կգա մի ժամանակ, որ կփոշմանենք, որ այդ օրը, այդ պահին չենք արել այդ քայլը։ Քայլ, ինչը կփոխեր մեր կյանքը։

Պատմվածքը այստեղ։