Դիտեցի «Մահվան տեսիլ» ֆիլմը, որը նվիրված է հայ բանաստեղծ Եղիշե Չարենցին։ Ֆիլմում նկարագրվում է Չարենցի և իր ընտանիքի ապրումները։ Ֆիլմի սկզբում նրա ընտանիքին հյուրանոցի համարից դուրս հանելու դրվագն է։ Չարենցը, դա իմանալով, շատ է զայրանում։ Անմիջապես գալիս է ընտանիքի հետևից և ամբողջ ճանապարհին բարձր կրկնում է․ «Տեսեք, թե ինչպես են վարվել բանաստեղծի ընտանիքի հետ»։ Այդ դեպքից հետո նրանց է այցելում Խանջյանը, որը կարծես գիտեր, որ շուտով նրան սպանելու են։ Ասում էր Չարենցին, որ զգույշ մնա։ Հաջորդ օրը Չարենց իմանում է ընկերոջ մահվան մասին։ Այդ լուրը նա շատ ծանր է տանում։
Հետո ձերբակալում են նաև Չարենցին։ Բանաստեղծը բանտ գնալուց առաջ կնոջը խնդրում է, որպեսզի երեխաներին բերի, որ նա համբուրի։ Կինը հասկանում է, որ ցանկանում է հրաժեշտ տալ և ասում է, որ պետք չէ։ Բանաստեղծին մեղադրում էին հակահեղափոխական գործունեության ծավալման մեջ։ Նրան անվանում էին «ժողովրդի թշնամի»։ Բանտում Չարենցին հաջողվում է իր շապիկների վրա քիմիական մատիտով մի քանի բանաստեղծություններ գրել։ Չարենցը խնդրել էր կնոջը, որպեսզի նա վստահի Ռեգինային և ամբողջը տա նրան։ Այդ բոլոր բանաստեղծությունները հրատարակվեցին միայն այն ժամանակ, երբ արդեն Չարենցը արդարացվել էր։ Ձերբակալում են նաև կնոջը՝ Իզաբելլա Չարենցին։ Երկու երեխաներն էլ հայտնվում են որբանոցում։ Կինը արդարացվում է 1967 թվականին, սակայն հաջորդ տարի մահանում է։ Չարենցը վախճանվում է հենց բանտում։
Մելինե Մարտիրոսյան 