Կարդացի Ռաֆայել Դիեստեի պատմվածքը։ Այն բավականին խառը սյուժե ուներ։ Հեղինակը կարծես գրել էր գլխավոր հերոսի մտքերը, ինչպես էր նա մտածում և ինչ քայլեր էր ուզում անել, որոնք այդպես էլ չստացվեց անել։ Տղան գերեզմանատան հսկիչներից մեկն էր։ Այդ գերեզմանատանը թաղված էր նաև մի քանի օր առաջ մահացած Բիեիտոն։ Տղան անընդմեջ ձայներ էր լսում Բիրեիտոյի գերեզմանաքարի մոտից և այդ ձայները նրան հանգիստ չէին տալիս։ Նա անգամ մտածում էր, որ միգուցե Բիեիտոն ողջ է։ Նրա մտքերում անընդհատ պտտվում էր մի հարց․ «Ասել բոլորին այդ մասին, թե՞ ոչ»։ Մի քանի անգամ նա փորձել էր, որպես կատակ, հսկիչներից մեկին ասել այդ մասին, բայց չէր ստացվել։ Շատ անգամներ ինքն էր փոշմանում։ Մտածում էր․«Իսկ եթե բացեն և տեսնեն, որ ստել եմ»։ Բայց Բիեիտոյի մասին էլ էր մտածում․ «Իսկ եթե ես ճիշտ եմ։ Ինչ է մտածում հիմա Բիեիտոն»։ Մի երեկո որոշեց վերջնական հասկանալ արդյո՞ք նա ճիշտ է։ Գնաց գերեզմանատուն, ականջը դրեց Բիեիտոյի գերեզմանաքարին։ Տղան պարզ լսում էր, թե ինչպես էր Բիեիտոն եղունգներով քերծում դագաղը։ Նրա միջով սարսուռ անցավ։ Որոշեց օգնել Բիեիտոյին, բայց այդ պահին լսեց, թե ինչպես էր նա ասում․«Ինձ թույլ են տվել թաղել, իմանալով, որ ողջ եմ»։ Այդ պահին տղան ոչինչ չհասկանալով, պարզապես փախչեց։ Ըստ իս՝ պատմվածքը երկու տարբեր բնավորությամբ մարդկանց մասին է։ Մի կողմից՝ գլխավոր հերոսը՝ տղան, որ մտածում ու անհանգստանում էր ուրիշներ մասին, իսկ մյուս կողմից այն անսիրտ մարդկանց մասին, որոնք իմանալով, որ Բիեիտոն ողջ է, միևնույն է թաղել են նրան։
camposanto-գերեզմանոց
removerse-removerse
asegurarlo-ապահովել
enfervorizado-ավերված
rebullir-խառնել
comprendedme-հասկանալ
Imaginaos-երևակայություն
cabezas-գլուխները
chiquillo-երեխա
circunspecta-շրջապտույտ
descompasándose-քայքայվելը
gratitudes-երախտագիտություն
entonces-այսպես
inconmensurable-inconmensurable
convertiría-կվերափոխվեր
clavando-մեխել
sobresalto-ցնցում
dirigí-ուղղորդեցի
Մելինե Մարտիրոսյան 