Հավանաբար յուրաքանչյուրս գոնե մեկ անգամ մեր կյանքի ընթացքում բախվել ենք միայնությանը: Շատերն ասում են, որ դա վատ է ազդում մարդու վրա: Բայց արդյո՞ք այդպես է: Հիմա փորձենք դա պարզել:
Նախ պետք է թվարկեք այն պատճառները, որոնք ստիպում են մարդկանց իրենց միայնակ զգալ: Դրանք շատ են: Ամենատարածվածը դավաճանությունն է, արտաքին աշխարհից մեկուսացումը և ծուլությունը: Այստեղ ամեն ինչ պարզ է: Դավաճանությունից հետո մարդը վախ է զգում ցանկացած հարաբերություններ կառուցելուց: Մարդը արտաքին աշխարհից մեկուսանում է, քանի որ մենակության մեջ ավելի լավ է իրեն զգում, քան որևէ մեկի հետ:
Իմանալով այս պատճառները կարելի է եզրակացութուն անել: Առաջինը բացասական է, քանի որ մարդը ստիպված մենակ է մնում: Նա չունի այնպիսի մարդ, որի հետ կարող է անկեղծանալ։ Դա ճնշող է և հաճախ կարող է հանգեցնել դեպրեսիայի առաջացման: Բայց մի մոռացեք դրական կողմի մասին: Յուրաքանչյուր ոք ժամանակի ընթացքում հոգնում է մեծ խմբերից և աշխույժ խնջույքներից: Ցանկանում է մենակ մնալ: Հանգստանալու և մտքերը հավաքելու անհրաժեշտություն է լինում:
Ուրեմն ի՞նչ է միայնությունը: Դանդաղ սպանող հիվանդություն, թե՞ պարզապես հանգստություն: Կարծում եմ ՝ բոլորը պետք է ինքնուրույն պատասխանեն այս հարցին: Անձամբ ես կարծում եմ, որ դա կախված է իրավիճակից:
Մելինե Մարտիրոսյան 